Nabeschouwingen
JAARVERGADERING : Doe-Avond -> Thema: Vermeerderen van planten
15 februari 2010
Vermeerderen van plantenTijdens het eerste gedeelte van dit onderwerp hadden we het voornamelijk over het zaaien van onze geliefde succulenten.
Dat begint natuurlijk in eerste instantie met de bloei en het bevruchten, gevolgd door het vormen van de bessen en het al dan niet bevatten van kiemkrachtige zaden. We bespraken de verschillende types van bloemen: De normaalgevormde bloemen die zelffertiel of steriel voor eigen stuifmeel zijn; de eenhuizige waarvan de bloemen afzonderlijk mannelijke of vrouwelijke kenmerken vertonen en dit op dezelfde plant (de bloemen verschijnen dikwijls niet gelijktijdig);
de tweehuizige waarvan de bloemen op de ene plant mannelijke kenmerken vertoont en op de andere dan weer vrouwelijke;(bvb. bij Euphorbia). De bestuivers kunnen ook verschillen en dit dikwijls naar gelang de bloembouw. We citeren de insecten,vlinders, kolibries (honigzuigers) vleermuizen, wind. In een gemengde verzameling heeft men ook nog eens te maken met winter- en zomerbloeiers, maar soms ook met dag- en nachtbloeiers. Over de verschillende soorten zaadbessen en de natuurhybriden werd ook een woordje gezegd evenals over het verspreiden van de zaden in de natuur.
Hierna kwam het zelf bestuiven aan bod, gevolgd door de verschillende manieren van zaaien. Dit laatste kan zeer uiteenlopend zijn. Enkele liefhebbers vertelden over hun manier van zaaien en de behaalde resultaten. De slechte kwaliteit van de zaden die aangekocht waren bij sommige leveranciers kwam ook aan bod.
Na de pauze met de gebruikelijke tombola kwam het stekken aan bod. Vele succulenten maken scheuten waaraan al worteltjes zijn.
Deze kan men uiteraard gewoon oppoten. Bij andere kan men gemakkelijk scheuten of uitlopers afsnijden, dewelke dan na drogen kunnen worden beworteld en opgepot. Kopstekken kunnen op dezelfde wijze worden behandeld. In de natuur vallen dikwijls leden van planten af, Soms door toedoen van mensen of dieren. Ze wortelen dan meestal vanzelf (Opuntia). Tenslotte bestaat er nog zoiets als vermeerderen in vitro. Dit gebeurt in laboratoria en is dus niet onmiddellijk van belang voor de gewone liefhebber.
Als laatste puntje bespraken we het enten. We enten om verschillende redenen. Planten die op eigen wortel haast niet te kweken zijn is er al een van, misschien wel de voornaamste. Een tweede reden kan zijn dat men de planten sneller kan doen groeien en bloeien, om op die manier sneller zaden te kunnen winnen en dus om voor een volgende generatie te zorgen. Dit is bij zeldzame planten te prefereren;
het helpt misschien om de leegroof in de natuur tegen te gaan. Stekken van zeldzame planten enten is ook een reden, alhoewel men rekening moet houden dat wanneer ze van dezelfde moederplant komen, er onderling niet kan worden bestoven.
Dit verslag bevat de meeste punten die werden aangehaald,
maar is zeker niet volledig. Naar mijn mening vonden de meeste aanwezige liefhebbers het onderwerp toch interessant.
Rest me nog iedereen te bedanken die zijn of haar steentje heeft bijgedragen om er toch een geslaagde avond van te maken.
Jef