Nabeschouwingen
Cactussen uit grootvaders tijd
18 januari 2010
Uit de jaren 60 -70 van vorige eeuw waren de getoonde dia’s, een erfenis van Charel Van Lommel, die hij aan Etienne schonk.
De titel is dus wel gepast, zeker omdat toendertijd maar weinig dames geïnteresseerd waren in het kweken van succulenten.
Door het huishoudelijk werk zullen ze daar waarschijnlijk ook niet te veel tijd voor gehad hebben, vandaar…De vereniging Noorderkempen bestaat nu niet meer wegens te weinig leden,
maar enkele volhouders, waaronder Etienne, hebben zich aangesloten bij een andere vereniging . Misschien zullen nog meer clubs moeten gaan fusioneren omdat meer en meer liefhebbers afhaken.
Gezien de ouderdom van vele leden en het uitblijven van interesse bij de jongere generatie zal dit een spijtige noodzaak kunnen worden.
De getoonde planten stonden genoemd naar de index van
Curt Backeberg (hierover meer tijdens de ledenvergadering van maart). Gymnocalycium was het eerste geslacht waar we heel wat afbeeldingen van zagen. De naam komt uit het Grieks en betekent “naakte calyx”, verwijzend naar de bloemknoppen die geen haren of dorens vertonen. Het is een populair geslacht dat niet moeilijk te kweken is. De schitterende en van kleur zeer variërende bloemen zijn daar zeker niet vreemd aan. De meeste soorten zijn bolrond, eerder klein, tussen 4cm tot 15cm. Hun groot verspreidingsgebied is Argentinië, een deel van Uruguay, Paraguay, Zuidelijk Bolivia en een deel van Brazilië. Ze zijn wel gevoelig voor wortelluis.
Een volgend geslacht dat de revue passeerde met nog meer soorten dan voorgaande was Echinocereus. De “hedgehog cactus” zoals de Amerikanen deze egelcactussen noemen, kunnen groepen vormen die soms groter zijn dan 1meter breed en 30cm hoog.
Ze komen voor in Mexico en het zuiden van de Verenigde Staten. De bloemen van de verschillende soorten variëren in kleur gaande van groen over geel, roze en rood. Ze zijn bekervormig en blijven dag en nacht geopend. Sommige soorten zijn zeer vorstbestendig en verdragen temperaturen tot -17°C (bij een lage luchtvochtigheid) Ze kunnen worden vermeerderd uit zaad of door stekken te nemen. Bij de soorten met een dikkere stam is zaaien meer aan te raden.
Liefhebbers van Zuid-Amerikaanse geslachten kwamen zeker aan hun trekken tijdens deze voordracht. We zagen verschillende afbeeldingen van o.a. Lobivia, Parodia, Notocactus, Pseudolobivia, Matucana, Rebutia, Sulcorebutia, Weingartia, Horidocactus, Pyrrhocactus, Neochilenia, Neoporteria. Vele van deze geslachten zijn ondertussen ingedeeld bij andere, wat dikwijls onvrede met zich mee brengt bij een groot deel van de liefhebbers.
Uit Noord-Amerika zagen we o.a. verschillende soorten van Mammillaria, Thelocactus, Turbinicarpus, Strombocactus, Aztekium, Astrophytum enz.
Het was weer een aangename voordracht waar iedereen toch wel wat zijn of haar gading in terug vond en zelfs afbeeldingen van planten zag waar ze nog nooit hadden van gehoord.
Merci Etienne, het was weer tof om nog eens iets te zien van een van onze eigen leden.
Jef