Nabeschouwingen
Jaarvergadering + Doe-Avond
18 februari 2008
Naar goede gewoonte kregen we eerst het kasverslag te zien van onze vereniging.
Spijtig genoeg merken we weer een daling van het aantal leden.
We trachten daaraan wel wat te doen maar blijkbaar is er steeds minder interesse in onze hobby. We vragen dan ook jullie hulp om te trachten mensen warm te maken voor onze liefhebberij.
Gelukkig wordt er wel al terug wat meer gelezen. We bezitten een bibliotheek waar je een schat aan informatie kan vinden en dit is, zoals u weet, geheel gratis.
Maak er dan ook gebruik van.
De boekenlijsten kunnen steeds ingekeken worden op de maandelijkse bijeenkomst. Heeft u hierover vragen, dan kan je steeds bij mij of een ander bestuurslid terecht.
Na het tekenen van het kasboek konden we beginnen met het thema van deze avond, namelijk het herkennen van succulente planten geslachten.
Dat dit geen eenvoudige opdracht was, zal iedereen wel begrijpen daar er wel heel wat verschillende geslachten bestaan die bij verschillende planten families thuishoren. Daarom gaf ik vooreerst maar verslag over het ontstaan van de bloem en planten en hoe de succulenten daaruit veel later geëvolueerd zijn.
Dat dit gepaard ging met mutaties is duidelijk maar wanneer dit zou gebeurd zijn is helemaal niet zeker. Er zijn tot op heden dan ook geen fossiele
restanten van succulenten gevonden. Over erfelijkheid en hoe de eigenschappen van elk individu vastligt in de chromosomen en de genen die bvb. verantwoordelijk zijn voor het uitzicht en de kleur van een bloem werd ook een woordje gezegd. Om elke plant te herkennen die ooit gevonden was en niet te verwarren met andere bedacht Linnaeus (1707-1778) de hedendaagse benamingmethode. Hij gaf de soorten een naam die uit twee gedeelten bestond:
de naam van het geslacht en de naam van de soort. Ook plaatst men hierachter de vaak afgekorte naam van de auteur, dus van diegene die deze soort het eerst benoemde. Het systeem heeft ook een nadeel. Een plant kan niet worden benoemd voordat deze is geclassificeerd; wanneer later blijkt dat dit onjuist is gebeurd, moet de naam worden gewijzigd.
Taxonomie is de wetenschap die zich bezighoudt met classificatie (of systematiek) . Nomenclatuur is dan weer de studie van de benaming.
Een taxon is een taxonomische eenheid, van welke rangorde dan ook. Een soort is de belangrijkste eenheid bij de classificatie van planten.
Een cultivar is een eenheid die door cultuur wordt in stand gehouden. Thermen als variëteiten en vormen horen thuis in het systeem van in het wild groeiende
planten. Ze mogen niet gebruikt worden in de tuinbouw (niet gebruiken voor cultivars). Iedere plant van de vetkruidfamilie is dus een lid van de crassulaceae en niet van het geslacht Sedum.
Succulenten kan men indelen in twee voorname groepen, de bladsucculenten en de stamsucculenten. Een derde groep,de stronksucculenten, zit min of meer al in de vorige twee verweven. Bij de bladsucculenten hebben we volgende indeling:Tweezaadlobbigen: Mesembryanthemaceae, Portulaceae, Crassulaceae. Eenzaadlobbigen: Lilliaceae, Agavaceae.
De stamsucculenten worden als volgt ingedeeld: Euphorbiaceae, Asclepidaceae, Didiereaceae en Cactaceae.
Het werd tijd om onze leden te betrekken bij het thema en nadat ik zelf enkel kenmerken van het geslacht Mammillaria noemde kreeg ik toch reactie van Willy. Hij stelde dat de tepels bij dit geslacht steeds in spiralen verliep. Robert wist dan weer dat de stempels van Echinocereus steeds groen zijn. Tom vertelde ons iets over het onderscheiden van Lithops en Conophytum. Verder werd er ook nog gediscussieerd over het verschil tussen variëteiten en subspecies waarbij Domien opmerkte dat veel auteurs slechts naamwijzigingen doorvoerden om hun naam maar achter een plant te kunnen zetten. Of dit terecht is blijft volgens mij een open vraag. Omdat er verder niemand reageerde om iets over één of ander geslacht te vertellen besloten we maar om deze bijeenkomst hiermee te beëindigen
Jef