Nabeschouwingen
Geen groter schoon dan eigen kroon
19 november 2007
Naar jaarlijkse gewoonte werd aan de eigen leden gevraagd om zelf te komen praten of een diapresentatie te brengen over een onderwerp dat enigszins met de hobby te maken heeft. Als eerste kwam ikzelf op de proppen met als onderwerp Digitale Fotografie. Dit was bedoeld om aan te sluiten op de vorige ledenvergadering met hetzelfde onderwerp.
Hiertoe maakte ik gebruik van didactisch materiaal om een en ander duidelijk te maken. Bij gelegenheid zal ik in volgende mededelingsbladen over deze materie wat uitleg geven, als er plaats genoeg is om de tekst te plaatsen.
Willy Gebruers informeerde ons over zijn bevindingen bij het gebruik van ronde potten bij de kweek van succulenten.
Vooral bij de Haworthias was er een merkelijk verschil waar te nemen. Waar hij voorheen vierkante potten gebruikte,
omdat dit zo mooi stond en bijna iedereen dat deed, stagneerde de groei van de planten. Bij het verpotten merkte hij dat de wortels zich niet goed ontwikkelden. Eerst dacht hij dat dit wel eens aan het grondmengsel zou kunnen liggen. Hij probeerde het met het grondmengsel dat Kris De Raeymaeker en ikzelf gebruik
(Zie doeavond over grondmengsels) maar potte een groot deel van zijn planten op in ronde potten. Het verschil was na enige tijd duidelijk te zien.
De wortels ontwikkelden zich veel beter en vulden na enige tijd volledig de pot. Dat de planten er dan ook mooier gingen uitzien en sneller groeiden hoeft geen betoog. Of dit geldt voor alle succulenten is een open vraag.
Misschien is het de moeite waard om dit uit te proberen en onze bevindingen later mede te delen aan de andere liefhebbers. Alvast bedankt Willy voor de tip.
Na de pauze en de gebruikelijke tombola was het de beurt aan Jos Goudman. Vanwege tijdsgebrek moesten we het kroontje dat Myriam De Sender wou brengen, uitstellen tot volgend jaar en komt zij dan als eerste aan de beurt.
Jos presenteerde ons een verkorte diareeks over zijn reis doorheen Noord-Californïe en Oregon die hij in 2005 samen met zijn zoon Peter en mijzelf ondernam. Aangezien dit verslag nogal lang uitvalt zal ik dit in enkele keren moeten brengen. Hierna volgt dan het eerste deel.
Yosemite National Park:
Nadat we onze huurwagen hadden opgehaald vlakbij de luchthaven van San Francisco vertrokken we aanstonds naar Fresno dat zo’n 300Km zuidwestwaarts van de kuststad verwijderd ligt. We overnachtten in een motel, de enige keer tijdens deze reis. ’s Anderendaags deden we onze inkopen.
Vooral voldoende eten en drank maar ook een extra koelbox en ijs werden aangekocht. In een “hardware” magazijn moesten we dan nog brandstof voor de kookvuurtjes zien te krijgen want ons potje kookten we zoals steeds zelf.
Na 112 Km noordwaarts kwamen we aan op de camping van Wawona. Snel hadden we een geschikt plaatsje gevonden om onze tentjes op te stellen. Dezelfde namiddag trokken we nog op weg met onze “van” (wat wij een monovolume noemen). Vanaf Glacier Point hadden we een schitterend uitzicht op de North Dome, Half Dome, Moraine Dome en Liberty Cap.
We staan verbaasd te kijken naar dit landschap, dat voornamelijk geschapen werd door enorme gletsjers.
Terug nabij de zuidingang brengen we een bezoek aan de “Sequoias” in de Mariposa Grove.
Deze reuzen onder de bomen komen nog op twee andere plaatsen voor in het park. Verder kan men ze nog bewonderen in de Sequoia en Kings Canyon National Parks maar ook in enkele andere nationale parken en nationale wouden. Deze kegeldragers (kleine eivormige kegels met vele zaden) worden tot honderd meter hoog. De Grizzly Giant heeft een omtrek van zo’n 10 m aan de basis en 5 m halfweg zijn stam. Zelfs de takken in de top van de boom zijn zeker 2 m dik.
Na analyse van de boomringen weet men dat ze zeker 3.266 jaar oud kunnen worden. Daar sta je dan als klein lummeltje, dat hier maar even op deze aardbol ronddoolt, vol bewondering naar deze wonderen der natuur te staren.
De Grizzly Giant staat er al 1800 jaar. Hij is zonder twijfel het doelwit van vele blikseminslagen en in 1942 zelfs zes keer in hetzelfde jaar.
Tijdens zijn lange levensperiode moet hij vele duizenden stormen hebben doorstaan en veel kaalslag in de kroon en zijtakken hebben ondervonden die waarschijnlijk zijn groei hebben beperkt. Ook branden aan de basis van deze reus zullen wel gezorgd hebben dat de sapstroom niet
optimaal was en daardoor ook de opwaartse groei beperkt bleef. Vandaag is de boom zo’n 209 voet groot.
De eerste foto’s dateren van meer dan honderd jaar geleden en tonen dat hij 17 graden zijwaarts leunt. Men dacht toen dat hij gedoemd was om omver te vallen maar… hij staat er nog steeds (bomen groeien steeds rechtop; wat veroorzaakte de scheefgroei?) Na nog een wandeling in deze meer dan
verbazende site trekken we terug naar de camping en genieten van ons zelf gekookt kostje om daarna ons tentje op te zoeken.
Dit was het einde van onze eerste dag in dit schitterend park.
Wordt vervolgd.
Jef