Nabeschouwingen
Eéndagsreis
01 mei 2007
1 mei, het was weer zover. Een stralende ochtend en iedereen zal het geweten hebben, want om 5 voor 7 uur was iedereen reeds aanwezig.
Er werd dus ruim op tijd vertrokken naar onze eerste afspraak, namelijk Kwekerij Ariane. Daar wachtte ons een warm welkom en een rondleiding door het bedrijf met de nodige uitleg. Er is daar voor ieder wat wils van rotstuinliefhebbers tot liefhebbers van caudiciformen. De eerste dozen of bakken werden gevuld en netjes in de bus geplaatst.
Rond 9 uur werd de reis vervolgd richting Sint Kruis Brugge naar Catthy Portier. Dit bedrijf van alpineplanten dat zeer gewaardeerd wordt bij rotstuinfanaten viel ook bij de cactusliefhebber zeer goed in de smaak, want ieder heeft wel een plaatsje in de tuin waar iets vervangen mag worden. Is er geen tuin, dan zijn er wel bakken of schalen voor op het terras te vullen. De verscheidenheid aan bloemen en kleuren had dezelfde aantrekkingskracht als bij de bijen. Het gevolg was dat de laadvloer bij het vertrek goed gevuld was.
Omstreeks het middaguur werd er koers gezet richting Passendale.
Eens de snelweg verlaten, werden we opgewacht door Ferdinand Veeckman die ons de verdere dag zou gidsen van liefhebber naar liefhebber door het mooie Vlaamse land. In het gasthof Rembrandt te Moorslede werd er uitgebreid gegeten. De snelle bediening en het lekkere eten viel bij iedereen in de smaak. Ook de tafelwijn viel bij velen in de smaak, zelfs de tafel proefde mee.
De reis werd toen verder gezet naar de thuishaven van onze gids. Daar werden we met een stralende glimlach ontvangen door de vrouw des huizes. Zij had van de afwezigheid van Ferdinand geprofiteerd om de ontvangst zo aangenaam mogelijk te maken. Het ontbrak aan niets, ieder vond wel een drankje of een biertje naar zijn smaak. De prachtige tuin en de kristalheldere vijver kregen ieders aandacht. Het mooie weer speelde ook in ons voordeel. Alle bloemen stonden open en maakten het geheel compleet. Een bezoek aan de serre liet velen met verstomming staan.
Wie een gewone verzameling had verwacht, kwam bedrogen uit.
De serre was tot in de nok gevuld met speciallekes. Het liet geen twijfel, Ferdinand is een verwoede enter. Hij had dan ook een verzameling astrophytums en supercabuto’s op een entstam.
Ook het kruisen van verschillende planten met mekaar is een favoriete bezigheid. Dit zou later bevestigd worden op de VRT waar hij van een hangcactus een staande zou kweken.
Met enige tegenzin werd de reis verder gezet richting Herman Werbrouck in Oostnieuwkerke. Ook bij Herman vond men geënte planten. Doch hier is de verzameling opgebouwd rond bepaalde geslachten met in het oog springende de ariocarpussen.
In de mooie en ordelijke serre vielen ook de vele hangcactussen zoals aporocactus op. In de mooi verzorgde tuin was een groot aanbod planten te koop. Wie graag een stekje van de hangcactussen had,
hoefde maar hardop te denken en Herman sneed. Het gezelschap dat de vermoeidheid voelde opkomen, kon zich rond de mooie vijver tegoed doen aan de hapjes en drankjes die klaar stonden.
Met een bus die weeral enkele kilo’s zwaarder woog, werd koers gezet naar Patrick Van Haerens in Kortemark. Ook hier een warm onthaal door Patrick en de vrouwen des huizes. De mooie en verzorgde verzameling kon iedereen boeien. Gymnocalicium bleek hier zeer goed vertegenwoordigd te zijn. De vaste planten in de prachtige tuin kregen de nodige aandacht. In deze tuin stond een kleine serre waar Patrick pelargoniums kweekte
(het moet niet altijd steken).
In de late namiddag werden we verwacht bij de eminence gris van de te bezoeken liefhebbers.
Ook bij Robert Fonteyne in Kortemark stond de ontvangst tafelklaar. In de serre niets dan mooie en gezonde planten die dank zij het mooie weer een overvloed van bloemen gaven.
Een van de uitdagingen van Robert is het manipuleren van de bloemkleur. Zo liet hij trots een serie planten zien waar de bloem van lichtroze naar rood evolueerde.
Bij het afscheid toonde Robert ons nog een mooie agave in bloei. Het merkwaardige was dat de plant geen naam had maar wel was meegebracht tijdens een vakantie in het Zuiden.
De terugreis werd aangevat via een alternatieve route daar de autostrade van de kust naar het binnenland één grote file was volgens de berichten.
Rond 7 uur bereikten we Mariënborgh na een zeer geslaagde 1 meireis.
Ludo
Er werd dus ruim op tijd vertrokken naar onze eerste afspraak, namelijk Kwekerij Ariane. Daar wachtte ons een warm welkom en een rondleiding door het bedrijf met de nodige uitleg. Er is daar voor ieder wat wils van rotstuinliefhebbers tot liefhebbers van caudiciformen. De eerste dozen of bakken werden gevuld en netjes in de bus geplaatst.
Rond 9 uur werd de reis vervolgd richting Sint Kruis Brugge naar Catthy Portier. Dit bedrijf van alpineplanten dat zeer gewaardeerd wordt bij rotstuinfanaten viel ook bij de cactusliefhebber zeer goed in de smaak, want ieder heeft wel een plaatsje in de tuin waar iets vervangen mag worden. Is er geen tuin, dan zijn er wel bakken of schalen voor op het terras te vullen. De verscheidenheid aan bloemen en kleuren had dezelfde aantrekkingskracht als bij de bijen. Het gevolg was dat de laadvloer bij het vertrek goed gevuld was.
Omstreeks het middaguur werd er koers gezet richting Passendale.
Eens de snelweg verlaten, werden we opgewacht door Ferdinand Veeckman die ons de verdere dag zou gidsen van liefhebber naar liefhebber door het mooie Vlaamse land. In het gasthof Rembrandt te Moorslede werd er uitgebreid gegeten. De snelle bediening en het lekkere eten viel bij iedereen in de smaak. Ook de tafelwijn viel bij velen in de smaak, zelfs de tafel proefde mee.
De reis werd toen verder gezet naar de thuishaven van onze gids. Daar werden we met een stralende glimlach ontvangen door de vrouw des huizes. Zij had van de afwezigheid van Ferdinand geprofiteerd om de ontvangst zo aangenaam mogelijk te maken. Het ontbrak aan niets, ieder vond wel een drankje of een biertje naar zijn smaak. De prachtige tuin en de kristalheldere vijver kregen ieders aandacht. Het mooie weer speelde ook in ons voordeel. Alle bloemen stonden open en maakten het geheel compleet. Een bezoek aan de serre liet velen met verstomming staan.
Wie een gewone verzameling had verwacht, kwam bedrogen uit.
De serre was tot in de nok gevuld met speciallekes. Het liet geen twijfel, Ferdinand is een verwoede enter. Hij had dan ook een verzameling astrophytums en supercabuto’s op een entstam.
Ook het kruisen van verschillende planten met mekaar is een favoriete bezigheid. Dit zou later bevestigd worden op de VRT waar hij van een hangcactus een staande zou kweken.
Met enige tegenzin werd de reis verder gezet richting Herman Werbrouck in Oostnieuwkerke. Ook bij Herman vond men geënte planten. Doch hier is de verzameling opgebouwd rond bepaalde geslachten met in het oog springende de ariocarpussen.
In de mooie en ordelijke serre vielen ook de vele hangcactussen zoals aporocactus op. In de mooi verzorgde tuin was een groot aanbod planten te koop. Wie graag een stekje van de hangcactussen had,
hoefde maar hardop te denken en Herman sneed. Het gezelschap dat de vermoeidheid voelde opkomen, kon zich rond de mooie vijver tegoed doen aan de hapjes en drankjes die klaar stonden.
Met een bus die weeral enkele kilo’s zwaarder woog, werd koers gezet naar Patrick Van Haerens in Kortemark. Ook hier een warm onthaal door Patrick en de vrouwen des huizes. De mooie en verzorgde verzameling kon iedereen boeien. Gymnocalicium bleek hier zeer goed vertegenwoordigd te zijn. De vaste planten in de prachtige tuin kregen de nodige aandacht. In deze tuin stond een kleine serre waar Patrick pelargoniums kweekte
(het moet niet altijd steken).
In de late namiddag werden we verwacht bij de eminence gris van de te bezoeken liefhebbers.
Ook bij Robert Fonteyne in Kortemark stond de ontvangst tafelklaar. In de serre niets dan mooie en gezonde planten die dank zij het mooie weer een overvloed van bloemen gaven.
Een van de uitdagingen van Robert is het manipuleren van de bloemkleur. Zo liet hij trots een serie planten zien waar de bloem van lichtroze naar rood evolueerde.
Bij het afscheid toonde Robert ons nog een mooie agave in bloei. Het merkwaardige was dat de plant geen naam had maar wel was meegebracht tijdens een vakantie in het Zuiden.
De terugreis werd aangevat via een alternatieve route daar de autostrade van de kust naar het binnenland één grote file was volgens de berichten.
Rond 7 uur bereikten we Mariënborgh na een zeer geslaagde 1 meireis.
Ludo