Nabeschouwingen
Geen groter schoon dan eigen kroon
21 november 2005
Eerst en vooral wil ik de rokers danken voor hun discipline om niet meer in de zaal te roken. Er zijn heel wat leden die genoten hebben van de rookvrije vergadering. Er was zelfs een roker die mij meldde dat het goed was om het nu te doen want dat het van januari 2006 toch wettelijk verplicht wordt om in publieke ruimten niet meer te roken. Niettemin nogmaals dank.Deze avond is steeds vol variatie en verrassingen, een avond waar wij naar uitzien. Wij hopen dat het voor andere liefhebbers een aansporing zal zijn om tegen volgend jaar ook eens een "kroontje" te brengen. Er is in elk geval zeer veel kennis, ervaring en talent onder onze leden om heel wat avonden mee te vullen. Als je nu start met de voorbereiding dan heb je volgend jaar zeker iets klaar. Het hoeft niet alleen over ervaring of kennis te gaan. Als je over een zeker onderwerp een probleem hebt, of iets niet goed weet, breng het naar voor en er zullen dan zeker suggesties en/of oplossingen naar voor komen. Zo zie je maar dat er mogelijkheden genoeg zijn om 15 à 30 minuten zinvol te vullen. Wij hopen dat sommigen onder U er ook zin in gekregen hebben en ook een kroontje willen brengen. Laat het mij weten als je assistentie nodig hebt dan wordt die met alle plezier gegeven. Plankenkoorts hoeft niet en als die er mocht zijn dan helpen wij U graag deze te overwinnen. Ik wil zeker al de deelnemers proficiat wensen met hun prachtige uiteenzettingen.
De ijsbreker van de avond was Jos Goudman. Het thema van Jos was het seizoen dat bijna voorbij is, "De Herfst". Voor sommigen de voorbode van een nog slechter seizoen, voor anderen de rijke mooie afsluiter van de zomer. De herfst geeft fruit, noten en kastanjes, tracht U de samengestelde geur van deze vruchten in te beelden – juist, dat is zowat de geur van de herfst. Dit is echter een heel eenvoudige omschrijving van de herfstgeur die in feite veel complexer en subtieler is. Terwijl ik naar de prachtige beelden van Jos keek prikkelde de geur mijn zinnen zonder deze echter te kunnen definiëren.
De eerste reeks dia’s had Jos genomen vlak bij huis nl. in het domein "Vordenstein". Het is een uniek gebied van ongeveer 130 ha groot dat na lange strijd kon gered worden van projectontwikkelaars die er dure villa’s wilden bouwen. Nu leven er reeën, vossen, vogels en ander klein wild. Om de fauna te kunnen observeren moet men zeer stil zijn, maar van de aanwezige flora wordt men automatisch stil. Zeker als je beelden ziet van dit jaargetijde. De poëzie die de beelden uitstraalden zijn uiteraard de creatie van Jos die het samenspel van lucht en bomen subliem wist te combineren zodat de geur van het seizoen mij wist te beroeren. Andere mooie verschijningen tijdens de herfst zijn de paddestoelen. Jos liet ze ons zien in al hun glorie, juweeltjes maar je moet er oog voor hebben om ze te vinden.
Kals in Oost-Tirol is een plaats die Jos ook door en door kent. Zijn dochter woont er en het is als het ware Jos zijn tweede thuis. In de herfst is de lucht er dikwijls helder wat voor contrasten zorgt. De blauwe lucht - verse sneeuw en de oker kleuren, typisch voor het seizoen, zorgden voor een spetterend kleurenpallet om stil bij te worden.
“Indian Summer” is een heel verspreid begrip maar de oorsprong van deze term ligt ver weg. Het is de periode van de herfst die wij nazomer noemen die volgt op een eerste vorstperiode. In 1817 omschreef John Bradburry het als volgt. “De lucht is perfect vredig en alles is rustig, alsof de natuur , na haar forse krachten tijdens de zomer, nu tot rust komt”. Het schijnt dat de Indianen er misschien toch iets mee te maken hadden. Tijdens deze rustige en warme periode zouden zij hun laatste grote jacht gehouden hebben voor de winter aanbrak. Het wild kwam tijdens deze zachte temperatuur uit hun schuilplaatsen want het voelde zich beschermd door de tijdens dit seizoen veel voorkomende nevel. Maar ook die nevel gaf de jagers de kans om ongezien het wild dicht te naderen.
Dit even terzijde om de term even te verduidelijken. De schoonheid van dit seizoen hoeft in feite geen verduidelijking. Jos zijn beelden spraken voor zich. De witzilveren bast van de esp getooid met goudgele bladeren waren als door een schilder kwistig over de Rochy Mountains verspreid. Afhankelijk van de periode in het seizoen zijn deze bladeren soms ook rood getint. Kortom de beelden hoefden geen commentaar. Jos, heel knap gedaan.
Het volgende kroontje werd ons gebracht door Tony Daemen. Hij bracht ons een uiteenzetting over wat er zoal op de markt is onder de naam "Bimskies". Bims of ook puimsteen genoemd is een vulkanisch gesteente. Het ontstaat als vloeibare lava dat veel gas bevat en plots wordt afgekoeld. Het materiaal is zeer poreus en licht met een ph van ongeveer 6,3.
Tony onderscheidde drie soorten bimskies nl.:
1 Gewassen of zuivere bims.
2 Bruine bims.
3 Vuile bims.
De bims onder nr. 1 is licht en drijft als hij in water wordt gegooid. Deze bims droogt snel uit. Als men dit gebruikt moet men de vochtigheid regelmatig controleren.
De bims onder punt 2 of bruine bims is ook gereinigd maar niet zo doorgedreven als deze onder punt 1, er zijn meer deeltjes die zinken in water.
De vuile bims onder punt 3 zou een afvalproduct zijn dat niet gereinigd is. Er zitten zelfs steentjes bij. In water is er een groot deel dat zinkt maar de zuivere bims die drijft. Tony heeft deze bims gemengd met coco-peat en om in te zaaien. Het resultaat was zeer goed. Het zaaisel wordt wel afgedekt met kleine steentjes om het opkomen van algen en mos te vermijden.
Zo zie je maar dat bims en bims twee is of zelfs drie! Degelijke uitleg voldoende gestaafd met didactisch materiaal. Tony dank want wij hebben weer wat bijgeleerd.
Het volgende kroontje werd gebracht door Willy Gebruers en handelde over grondmengsels. Aan de reacties te horen heel actueel want er was heel wat interesse voor dit onderwerp. In 1992 is Willy gestart met cactussen en hij gebruikte toen een goedkoop grondmengsel gebaseerd op turf. De planten wortelden er goed in maar na de winter was dit mengsel bijna niet meer vochtig te krijgen. Het volgende jaar werd hetzelfde turfmengsel aangevuld met leem en zand. Dit gaf een iets beter resultaat maar toch niet optimaal. Willy had de mogelijkheid om beukenbladgrond te bemachtigen, aangevuld met leem en zand gaf dit mengsel tot hiertoe het beste resultaat. Maar aan beukenbladgrond geraken is niet eenvoudig. De reactie op de beukenbladgrond kwam van alle zijden. De stelling van Willy werd door verschillende leden bevestigd, er gaat niets boven beukenbladgrond. Maar gezien de moeilijkheden om eraan te geraken heeft Willy in 2004 gezaaid in de vuile bims met heel goed resultaat. Alles kiemde goed en zelfs de zaailingen wortelden uitstekend. Er zijn echter enkele nadelen:
- men moet goed attentie nemen dat het mengsel vochtig blijft.
- Willy had bij dit mengsel meer last van wortel- wolluis en sciara vlieg.
Zaaisel afdekken met steentjes helpt tegen de sciara vlieg.
Willy kreeg zeer veel reactie uit de zaal, het was heel gezellig en goed gebracht Willy bedankt voor de interessante babbel.
Jef Vromans nam ons voor zijn kroontje mee naar Arizona en Utah. De plaats waar de enorme Carnegia gigantea groeit. Maar deze giganten zijn ook eens klein geweest en dan hebben de planten en doornen veel meer kleur. Echinocereus engelmanii komt er voor en alle vormen en verschillende kleuren van doornen. Makkelijk om heel wat namen te creëren. Dus de “lumpers” hebben niet steeds ongelijk als ze bepaalde namen als synoniem bestempelen. Jef vertelde ons dat Fouquira splendens een uitstekende vochtgraadmeter is. Als het geregend heeft dan komen er blaadjes aan de struik en als het te lang droog blijft dan vallen de blaadjes af. Ferocactus cylindraceus meer bekend als acanthodes is een prachtig bedoornde plant die een doormeter heeft van 30 à 40 cm en die tot 3 m hoog kan worden! In zijn soort dus ook weer een reus te noemen. Ook van Mammillaria microcarpa toonde Jef ons verschillende planten die, afhankelijk van hun standplaats, een verschillend voorkomen hadden. Zaadbessen kwamen op de planten veelvuldig voor. Deze heeft Jef destijds verdeeld onder de geïnteresseerde leden. Jef het waren prachtige beelden met een goed gefundeerde uitleg, bedankt Jef voor deze mooie bijdrage.
Frans Vermeer bracht ons het laatste kroontje van de avond. Frans werd 30 jaar geleden lid van onze club. Hij was gefascineerd door de hoogsucculente Lithops. Er was toen slechts een persoon die heel wat Lithops staan had en dat was Frans De Wacker. Toegang tot deze verzameling kon Frans niet krijgen. Het was dus uitkijken naar andere mogelijkheden om aan deze planten te geraken. Een aantal jaren later werd op 1 mei een reis gemaakt naar Friesland meer bepaald naar Hans Bonefaas die zich gevestigd had in Bellingenwolde. Hier kon Frans dan toch aan plantjes geraken en was de start genomen naar een heden ten dage bijna volledige verzameling van het geslacht Lithops. Ik moet stoppen want mijn toegemeten plaats is bijna vol. Frans proficiat met de mooie planten en dia’s doe wij mochten aanschouwen.
Ik wil nogmaals alle deelnemers van harte bedanken voor het mooie spektakel dat we te zien kregen. Het was in één woord gewoon subliem.
Marc