Nabeschouwingen
Mexico - Deel 2
17 mei 2004
Wij danken hierbij Eduard Verschueren die onze reddende engel was voor de tombola.Voor het eerst dit jaar hadden wij zomerse temperaturen, waarschijnlijk was dit de reden dat de opkomst iets minder was dan gewoonlijk. Wij hadden nochtans een zeer interessante spreker nl. Wim Alsemgeest die ons het tweede deel bracht van zijn reizen naar Mexico. Na de hoogtepunten uit het eerste deel startte Wim met beelden uit de staat Neuvo Leon nabij Las Escondida. Wim vertelde ons dat de meeste en mooiste planten meestal boven op de heuvels staan. Niettemin is er tijdens het bestijgen van een heuvel ook nog heel wat te ontdekken zoals een zeer mooie Thelocactus buekii in bloei. Een Mamillaria formosa die tussen de rotsen ontkiemd was stond schijnbaar op de rotsen. De stelling dat ons grondmengsel doorlatend moet zijn werd met deze duidelijk geďllustreerd. Het beklimmen is sneller gezegd dan gedaan maar als men de tijd neemt om te genieten van de planten die men tegenkomt valt het best mee. Boven op de heuvel wordt men steeds beloond voor de inspanning. Er staan daar zeer veel planten, zoals o.a. planten uit de geslachten Mammillaria, Coryphantha, Neolloydia en heel speciaal Ariocarpus retusus. Ariocarpus is een mimicry plant m.a.w. hij is aangepast aan zijn omgeving. Voeg daar bij dat in droge periodes de stevige peenwortel de plant in de grond trekt en als er dan nog wat zand over de plant waait is hij dus heel moeilijk te vinden. Er staan ook planten die beter opvallen zoals Echinocactus ingens, kolossen die zo in het oog springen. Andere opvallende planten zijn Ferocatus pilosus die met zijn vuurrode bedoorning van verre opvalt in het landschap. De landschappen zijn bizar en de flora maakt het landschap voor ons zeer aantrekkelijk. De blauwe lucht, soms spaarzame wolken, contrasteren fel met de door de zon geblakerde aarde. Dat er destijds heel wat planten werden uitgedaan voor handel en export valt helemaal niet op. Er staan planten te over. Nu nog planten uit doen wordt door onze spreker afgeraden want de politie ligt met verrekijkers op de loer om de “rijke vreemdelingen” te klissen en zich alzo deelbaar te maken in hun “rijkdom”. Volgens Wim is het mooie aan Mexico dat men op een kleine plaats een grote diversiteit aan planten vindt.
Af en toe liet Wim beelden zien van zijn vorige reis, twintig jaar geleden. Pittoreske taferelen van hoe men vroeger voornamelijk met ezels het transport verzorgde. Dit is verleden tijd, de “vierwielers” zijn nu alomtegenwoordig. Daar waar vroeger de planten beschadigd werden door de hoeven van ezels en andere hoefdieren zijn het nu de vierwielers die over de planten gaan. Wim heeft kunnen constateren dat deze echter geen zichtbare schade aanrichten als ze over een Ariocarpus reden! Het zijn dus echt beenharde planten die tegen een stootje kunnen.
Door hun vorm en bevolking is Astophytum myriostigma een plant waarvoor de echtgenote van Wim zich liet overhalen om ook één van de heuvels te beklimmen. Door hun voorkomen zijn het planten die hun weerga niet vinden, het zijn geen kolossen maar ze zijn wel imposant tegen de staalblauwe lucht.
Met een beeld van de tropische kust van Mexico sloot Wim een geslaagde avond. Wij kijken er naar uit wat Wim ons volgende maal zal brengen.
Marc