Nabeschouwingen
Aeoniums
25 augustus 2003
Aansluitend op onze "Cactus en Succulentenshow" waar het thema Aeonium was hadden wij Eric Piens uitgenodigd om te spreken over dit geslacht. In feite hadden wij dit beter voor onze show gedaan. Eric is zeer gepassioneerd door dit geslacht. Hij heeft de groeigebieden, nl. "De Canarische Eilanden", meermaals bezocht, dit met uitzondering van El Hierro. Vertegenwoordigers van dit geslacht komen voor in gans Macronesië (Canarische eilanden, Kaap Verdische eilanden en Madeira), zuidwestelijk Marokko. Verder komen ze niet meer voor tot in oostelijk Afrika waar o.a. in Ethiopië dan Aeonium leucoblepharum en in Tanzania Aeonium stuessyi groeien. Het grootste aantal soorten is te vinden op de Canarische eilanden. Eric loodste ons door de verschillende eilanden en toonde de soorten die er in de natuur groeien. De eerste beelden die Eric toonde waren uit de Barranco del Infierno waar Aeonium urbicum en lindleyi groeit. Aeonium urbicum kan zowaar de reus van het geslacht genoemd worden, hij wordt tot 2 m hoog! Aeonium lindleyi is dan een struikje dat max. 50cm hoog wordt. Zijn dikke kleverige blaadjes bevatten een substantie dat verlichting kan brengen als je Euphorbia sap op uw huid krijgt. Wrijf het sap van de blaadjes op de plek waar je het Euphorbia sap hebt gekregen en de irritatie zal snel verdwijnen of als je snel bent helemaal niet optreden. Beide soorten komen zeer verspreid voor op Tenerife. De meeste Aeoniums zijn niet bestand tegen vorst. Er zijn echter twee soorten die op grote hoogte voorkomen en hierdoor vorstbestendig zijn. Dit wil zeggen vorstbestendig op de groeiplaats wat nog niet impliceerd dat dit ook zo zou zijn in ons vochtig klimaat. Aeonium smithii groeit voor tot op een hoogte van 2150 m en zou dus voorkomen tot op de flanken van de Teide. Het is een sterk behaarde soort die tot - 10° C kan verdragen. Aeonium spathulatum is een lage struikvormige soort die op een hoogte groeit van 2500 m en is dus evenals zijn voorganger vorstbestendig. Hij is goed te herkennen in bloei want de bloemstengel is rood gekleurd. Eric liet ons ook genieten van een bloeiwijze van Echinium wildpretii die in de subalpine zone van de Teide voorkomt ook Las Cañadas genoemd. De bloeiwijze kan tot 2 m hoog worden en heeft zo maar even 80.000 bloempjes! Eric heeft ze niet zelf geteld maar het komt uit zeer betrouwbare bron. De dichtbij opnamen toonden hoeveel bloempjes reeds gebloeid hadden en er waren er nog veel die nog moesten open komen. Een zeer attractieve plant is Aeonium ciliatum waarvan de bladranden rood gekleurd en gewimperd zijn. Andere zeer opvallende planten zijn de vroeger onder Greenovia gecatalogeerde soorten die nu onder Aeonium gerekend worden. Zij wijken in hun voorkomen zichtbaar af van de andere Aeoniums. In rust zijn de bladeren volledig geplooid naar boven toe en lijken zij op een ei. Eens zij in groei komen dan plooien de bladeren zich terug open. De bloei is meestal zavelgeel met relatief grote bloemen. De soort diplocyclum heeft roze bladranden, in rust kleurt gans het blad roze waardoor ze sterk afsteken in hun omgeving. De mooiste soort is wel Aeoniums nobile welke enkel groeit op het eiland La Palma. De bloeiwijze is rood en kan tot 5000 bloempjes dragen. Het is een zeer opvallende verschijning in natuur waar je niet moet achter zoeken. Daar waar hij groeit val hij van ver op. Ik zou nog heel wat kunnen schrijven maar dan gaat het buiten het bestek van een kringpost. Wij danken Eric voor zijn zeer deskundige uitleg gedocumenteerd met mooie dia's. Voor liefhebbers die geïnteresseerd zijn kan ik zeker het boekje aanraden dat Eric geschreven heeft over dit geslacht. Het is alleen bij hem persoonlijk te bestellen. Marc.