Nabeschouwingen
Mexico
19 mei 2003
Een ganse dag regen, dat waren wij niet meer gewoon. Maar onze spreker Wim Alsemgeest zou ons de regen snel doen vergeten. Wim en zijn echtgenote hebben deze reis ondernomen in november 2002. Door de aanslag op de WTC toren in New York waren de vlieg ticketen zeer goedkoop. Dit wad een uitgelezen kans om na 23 jaar nog eens terug te trekken naar het land bij uitstek van de cactussen. Wim kocht alleen de ticketen en de rest zou het echtpaar ter plaatse wel regelen. Dit is een uitstekende formule om in het land rond te trekken. Na een lange vlucht vanuit Frankfurt kwamen ze vermoeid aan in Mexico-City. Om te recupereren en aan te passen aan het klimaat bleven ze 2 dagen in deze stad. Er is heel wat te zien en te beleven i.v.m. de cultuur, en dit zowel hedendaags als over het zeer rijke verleden. De derde dag werd er een wagen gehuurd en trokken ze naar de Baranco de Venados. Dit is volgens Wim één van de mooiste plaatsen in Mexico. Hier groeit Astrophytum ornatum die hier tot 2 m. hoog wordt. Met zulk een afmeting lijkt de plant zo stilaan op een Cereus. Het moet wel spectaculair zijn om dit te kunnen aanschouwen. Ook hier groeit de grijsaard cactus Cephalocereus senilis, prachtige witte zuilen die een hoogte kunnen bereiken van 16 m! Het is te begrijpen dat Wim zich klein voelde tussen deze reuzen. En er staat niet één plant, maar de heuvels zijn er van bezaaid. Verder groeiden daar ook nog tal van andere cactussen zoals o.a. Mammillaria geminispina, in grote witte pollen, Ferocatus glaucescens en ook Echinocactus ingens. In een beschermd gebied toonden twee trotse parkwachters het grootste exemplaar dat gestut was, een echte ouderling met krukken! Met de parkwachters werd er nog een feestje gebouwd en volgens Wim kennen de Mexicanen wel iets van feesten. De tocht ging dan verder naar Pachuca waar ook Mexico eer doet aan zijn naam van cactusland bij uitstek. Overal op de berghellingen groeien er cactussen. Ferocactus latispinus is een prachtige plant met zijn brede haakdoornen. Maar als hij in bloei staat met dorker karmijn rode bloemen dan is het gewoon subliem. November is laat op het jaar om nog veel planten in bloei te zien maar de latispinus bloeit laat in het seizoen. Ook hier, in onze contreien bloeit hij in het late najaar en heeft hij bijverlichting nodig om zijn knoppen tot volle ontwikkeling te brengen. Wim had van een vriend de juiste beschrijving gekregen waar de groeiplaats was van Ariocarpus kotschoubeyanus var. elephantipes. De plaats heeft hij zonder veel moeite gevonden maar de planten vinden was andere koek. Twee uren op handen en voeten om dan toch een plantje te vinden. In dit jaargetijde zijn ze, door toedoen van hun peenwortel, reeds terug getrokken in de grond. Als er dan wat zand overwaait dan is het scenario voor de hand liggend. Ook van Strombocactus disciformis kende Wim de groeiplaats nabij Vizaron. Op verticale leemwanden groeien deze planten bijna gelijk met de wand. Er was geen tekort aan planten want die stonden er met duizenden: volwassen planten en ook zaailingen zodat, zolang het biotoop niet verstoord wordt, de toekomst verzekerd is. Bernal is een zeer toeristisch plaatsjes waar het aangenaam vertoeven is. Dus werd er enkel dagen verbleven in een voortreffelijk hotelletje. Voor cactusliefhebbers is de plaats bekend door Mammillaria bernalensis. In de omgeving van San Luis Potosi werd Pelecyphora asselliformis in gezelschap van Thelocactus bicilor en Glandulicactus uncinatus gevonden. Nabij Dr. Arroyo werd Encephalocarpus stombiliformis gevonden. Buiten al deze kleinoden groeien er nog tal van planten. Met een beeld van de prachtige Ferocactus stainesii sloot Wim deze prachtige en zeer aangename voordracht. Wij hopen dat Wim bereid is om ons op het tweede deel van deze mooie tocht te vergasten.Marc