Nabeschouwingen
Baja California
18 december 2000
Wij zijn het jaar 2000 begonnen met een voordracht door Jef Vromans over dit deel van Mexico en wij sluiten dit jaar samen met Domien Jacobs die ons meenam naar een van de langste schiereilanden ter wereld, nl. Baja California. De reis werd ondernomen met vier : Albert Goossens, Wim en Elza Van de Vel en Domien Jacobs. Na een lange vlucht met tussenstop, belandt het viertal in San Diego. Hier werd een wagen gehuurd en ze vertrokken richting Tijuana de grensovergang naar Mexico. Het schijnt één van de drukste grensovergangen ter wereld te zijn. Niettegenstaande dit verliepen de formaliteiten vlot. Op de kaart van Baja toonde Domien de reisroute. Deze liep zigzag van de Stille Oceaan naar de Golf. Wat Jef Vroomans ons reeds in januari had verteld, werd bevestigd door Domien : het had er sinds 3 (drie !!) jaar niet meer geregend. Het was er zo stofdroog dat wij bij het zien van de dia's er reeds dorst van kregen. Om de droogte te demonstreren toonde Domien ons een Dudleya pulverulenta gans ineengeschrompeld. Later toonde hij ons een plant op een betere standplaats, waar deze planten niet zo sterk ineengeschrompeld waren. Het uitdrogen van de planten hangt dus sterk af van de standplaats. Nevel helpt hier niet. Er is te veel wind en er zijn onvoldoende bergen om wolken en mist tegen te houden. Nabij San Ignacio werd een tafelberg beklommen en tot ieders verwondering werden hier planten gevonden die niet zo hadden afgezien van de droogte. Waarschijnlijk stonden deze planten beter beschut tegen zon en wind. Hier stond Echinocereus brandegeei in bloem, een plant die in onze contreien niet zo gemakkelijk bloemt. Een Lemairocereus turberii hing vol met Tillandsia's en een Ferocactus penisularis pronkte er met een rode bloem. Domien wist ons te vertellen dat de lokale bevolking het niet zo heeft met de gringo's. Uit dit oogpunt hadden zij op hun wagen een sticker met "Belgica" aangebracht. Schijnbaar heeft dit geholpen, want de bevolking bejegende hen vriendelijk. Op een bepaalde plaats was het lokale hotel een hut. Dus van comfort was er helemaal geen sprake. Domien heeft daar helemaal geen last van, want zoals ik kan hij overal slapen. De truc hiervoor is : verstand op nul en ontspannen - wel dan slaap je overal. In de Golf van California liggen heel wat eilanden. Eén ervan werd bezocht, nl. El Carmen. Met een kleine vissersboot werd deze tocht gemaakt. Onderweg kregen zij het gezelschap van dolfijnen die sierlijk door het water gleden. Endemisch op El Carmen is Ferocactus diguetii var. carmenensis. Op de terugweg werd in San Diego nog enkele dagen verbleven. Hier werd o.a. een bezoek gebracht aan de botanische tuin en werd er shopping tijd ingelast voor Elza. Zoals steeds duren mooie liedjes niet lang en was het weer snel laat. Wij danken Domien voor de prachtige voordracht en zijn onderhoudende babbel.