Nabeschouwingen
Geen groter schoon dan eigen kroon
20 november 2000
"Geen Groter Schoon dan Eigen Kroon" wordt elk jaar beter. Het doet mij een enorm genoegen dat er zoveel talent in onze leden schuilgaat en ik ben er zeker van dat er nog heel wat latent talent verscholen zit. Ik hoop dat het getoonde resultaat nog meer leden ertoe zal aanzetten om ook eens een poging te wagen. Ik kan U verzekeren dat de voldoening ervan ruimschoots de drempelvrees compenseert.De ijsbreker van de avond was Tony Daemen. Tony toonde ons dia's van Wim Van den Broeck. Stuk voor stuk prachtige dia's die niet zouden misstaan in onze diawedstrijd.
Onze volgende kroon werd gebracht door Jef Vromans. Jef had tijdens onze Succulentenhappening van oktober ll. zijn fotoapparaat meegebracht en heel wat dia's genomen. Hij had dit idee opgevat om aan diegenen onder ons die dit evenement nog niet meegemaakt hebben te laten proeven van de sfeer en te tonen welke diversiteit aan activiteiten er te beleven zijn.
De thematentoonstelling, dit jaar georganiseerd door Vlaams Brabant, had Gymnocalicium als onderwerp. Hier stonden prachtige planten bij die een goede verzorging uitstraalden. De plantenbeurs heeft steeds veel aantrek en Jef z'n beelden toonden de drukke bedoening rond deze tafeltjes, al was het soms niet om te kopen, maar wel voor de gezellige babbel met gelijkgezinden. Voor de plantenkeuring waren er heel wat planten binnengebracht. Zelfs met als thema het geslacht Euphorbia waren er dit jaar meer deelnemers dan vorige jaren. Wij zijn dus op de goede weg met de keuring.
Na Jef Vromans bracht uw schrijver beelden van de 1 mei reis 1996 en meer in het bijzonder het bezoek aan de Alpentuin van Jan Lubbers in Twello. De planten staan er landschappelijk uitgeplant. Je zou bijna kunnen stellen als in een rotstuin. Maar het beeld van de tuin dat was dan maar eerst een rotstuin. Kun je voorstellen een hoogteverschil van 6 meter !! En dit is zeker niet natuurlijk, want het Twellose landschap is zo vlak als een pannenkoek. De 6 meter hoogte was er niet van het eerste uur. Over de jaren heen heeft Jan steeds uitgebreid in de hoogte. Van succulenten tot echte rotsplanten, dat alles was te vinden in de tuin.
Na de pauze kwam Tony Daemen voor de tweede maal aan beurt. Hij refereerde naar de plant die ik jullie vorig jaar toonde, nl. Mammillaria coahuilensis, die door de ontwikkeling van zijn peenwortel zijn plastiek potje stukgedrukt had. Tony had enkele jaren geleden zaailingen van Mammillaria coahuilensis verspeend in potjes van filmrolletjes. Ook bij hem had de peenwortel van sommige plantjes de potjes stukgedrukt. Dus Tony zijn conclusie was dat het niet denkbeeldig is dat hierdoor de peenwortel beschadigd kan worden met rotting als gevolg. Verder had Tony ook terug enkele plantjes bij van zijn experiment met bladstekken van Pachyphytum die hij toen in 4 verschillende grondmengsels had geplant. Vorig jaar was de conclusie dat de plantjes beter wortelden en groeiden in het mengsel met kokos peat. Nu een jaar later, was er niet veel verschil meer te merken tussen de verschillende mengsels.
Na deze uiteenzetting vroeg Tony alle vrouwen van de bestuursleden naar voor te komen en netjes op een rij te gaan staan. Met deze zes dames werd een woordspel gespeeld. Met dit spel werd het geheugen van deze dames getest. Na 12 woorden bleef Ingrid Vinck over die een prachtige Astrophytum mee naar huis mocht nemen. Dit was een echte verrassing en een prachtig intermezzo.
Het volgende kroontje kwam van Louis Van Tulden. Dat Louis zijn voorkeur uitgaat naar Mammillaria weet zowat iedereen. Maar ook van andere geslachten heeft Louis heel wat planten staan, zo o.a. Thelocactussen. Tijdens zijn Mexico reis heeft hij dia's kunnen maken van Thelo's in de natuur. Hij wisselde zijn reeks af met planten in cultuur en daar waar mogelijk ook met planten in de natuur. De Thelo's zijn geen snelle groeiers maar het worden prachtige planten met mooie bloemen.
Onze Ere-Voorzitter Staf Cools was het volgende kroontje. Hij toonde ons enkele soorten uit het zeer grote geslacht Crassulaceae, of beter het is het grootste geslacht onder de succulenten. Logischerwijze heeft het ook het grootste verspreidingsgebied. Vertegenwoordigers ervan komen voor in alle windstreken. Met de grootste concentratie in Zuid-Afrika. Ook in voorkomen is er een grote verscheidenheid. Van boomvormen zoals Crassula arborescens tot miniatuurtjes zoals Crassula mesembrianthemopsis en susannae. Staf en Maria hebben verschillende reizen gemaakt naar Zuid-Afrika en bezitten een schat aan dia's, waarvan Staf ons een aantal beelden toonde. Hij toonde ons ook cultuurplanten uit hun verzameling, want Maria heeft steeds een voorkeur gehad voor de andere succulenten boven de cactussen. Samenvattend zagen we mooie beelden van planten uit het geslacht Crassulaceae en uit de volgende families : Crassula, Rochea, Sedum, Kalanchoe, Aeonium, Pachyphytum, Monanthes en Echeveria.
Het was een zeer geslaagde vergadering, heel boeiend en plezant door zijn afwisseling en verrassingen. Een dikke proficiat aan alle deelnemers.